Patricia Basten

VEILIGHEID IS EEN RECHT, GEEN LUXE
Allemaal kennen we de verhalen. Babbeltrucs, cyberpesten, geweld op straat, kindermishandeling en femicide. Iedereen weet hoe onveiligheid voelt. Dagelijks zien we voorbeelden. Thuis, op straat en online. De anonieme dreiging die overal op de loer ligt. Maar achter de voordeur is het stil. Onveiligheid isoleert. Het maakt mensen eenzaam. En niemand ziet of merkt het. Dit kan en mag nooit ‘normaal’ zijn. Elk mens moet zich altijd en overal veilig kunnen voelen. Elk mens heeft een band met de buren, de wijk, met zijn omgeving nodig.

HOE GAAN WE DIT BEREIKEN?
– Van reactie naar preventie; gerichte preventieve maatwerkcursussen voor elke doelgroep.
– Signaleren voor het te laat is; AVG is soms, hoe goed bedoeld ook, zeer hinderlijk in signalering van onveilige situaties. Hier moet de mens weer centraal komen voor het slachtoffer dreigt te worden.
– Zorg voor slachtoffers; betere voorlichting voor iedereen, zodat het sociale netwerk eerder signalen oppikt.
– Snelle goede hulp zodra het nodig is.
– Zorg voor plegers; preventie betekent ook investeren in behandeling voor mensen die geweld gebruiken, zodat herhaling wordt voorkomen.
– Eenzaamheid herkennen en hulp bieden; veiligheid is niet alleen een taak voor politie en justitie. Het begint bij ons allemaal, bij bewuste buren, betrokken burgers en bestuurders die luisteren.

Samen maken we onze straten, huizen en digitale ruimtes veilig.

Met steun en snelle hulp voor iedereen die dat nodig heeft.